تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ «10» فِيها فاکِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذاتُ الْأَکْمامِ «11» وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَ الرَّيْحانُ «12» و زمين را براى زمينيان قرار داد که در آن هر گونه ميوه و خرماى غلافدار و دانه پوست دار و گياه خوش بو است.