پیام‌های تفسیر نور

1- هستى کلاس توحيد است؛ آسمان و زمين و دريايش. وَ السَّماءَ رَفَعَها ... وَ الْأَرْضَ وَضَعَها ... مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ‌ ... 2- دريا، براى همه انسان‌ها و جنّيان نعمت است، گرچه همه در کنار دريا زندگى‌ «1». تفسير کنزالدقائق. «2». تفسير قمى. جلد 9 - صفحه 391 نمى‌کنند. مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ‌ ... فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّکُما 3- آثار قدرت خدا و برترى اراده او بر همه چيز هويداست. آب درياى شور با آب درياى شيرين تلاقى و برخورد مى‌کند، از کنار هم مى‌گذرند و در يکديگر داخل نمى‌شوند. «بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ» 4- بهره‌بردارى از نعمت‌ها، نياز به تلاش و کوشش دارد. يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ ... 5- آب و خاک، بستر و منبع تأمين نيازهاى بشر است. فِيها فاکِهَةٌ وَ النَّخْلُ‌ ... وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ‌ ... يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ‌ 6- نقش دريا در حمل و نقل مسافر و بار، به عنوان معبرى رايگان و آماده و وسيع و گسترده، از ديرباز مورد توجّه بشر بوده است و خداوند در اين آيات، انسان را به آن توجّه مى‌دهد. «الْجَوارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ کَالْأَعْلامِ» 7- نعمت دريا و آفريده‌هاى آن، از نعمت‌هاى بزرگى است که خداوند، تکذيب کننده آن را سرزنش مى‌کند. جمله‌ «فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ» سه بار در اين آيات تکرار شده است.