پیام‌های تفسیر نور

1- مرگ، يک قانون عام و فراگير است. «کُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ» 2- به کسى جز خدا تکيه نکنيم که همه فناپذيرند. «کُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى‌ وَجْهُ رَبِّکَ» 3- ارزش انسان با تقرّب به خداوند است، نه داشتن امکانات. «کُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى‌ وَجْهُ رَبِّکَ» 4- مرگ، گامى در مسير تربيت انسان است. «کُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى‌ وَجْهُ رَبِّکَ» 5- پيامبر، تحت تربيت و ربوبيّت خاصّ خداوند است. «رَبِّکَ» 6- مرگ موجودات، نشانه نقص و تمام شدن قدرت و کرم الهى نيست که او صاحب جلال و کرامت است. کُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى‌ ... ذُو الْجَلالِ وَ الْإِکْرامِ‌ 7- جلال الهى همراه با رحمت و رأفت است. «ذُو الْجَلالِ وَ الْإِکْرامِ» 8- مرگ، نعمت است. کُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ‌ ... فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّکُما (با آنکه در آيات 26 و 27 نام هيچ نعمت مادّى نيامده، امّا در آيه 28، باز هم جمله‌ى‌ فَبِأَيِّ آلاءِ ... تکرار شده است پس مرگ نيز نعمت است.) 9- جن نيز همچون انسان، مرگ دارد. زيرا خطاب‌ «رَبِّکُما» به جنّ و انس بازمى‌گردد. کُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ‌ ... فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّکُما