اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
سَنَفرُغ‌ُ لَکُم أَيُّه‌َ الثَّقَلان‌ِ (31) فَبِأَي‌ِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبان‌ِ (32)
زود باشد بپردازيم و رسيدگي کنيم به حساب شما يا براي شما اي دو چيز سنگين.
سَنَفرُغ‌ُ فراغ تماميّت کار است انسان موقعي که به عملي مشغول مي‌شود چون عمل تمام شد مي‌گويد فارغ شدم و فراغت حاصل شد و اينکه در حق خداوند تبارک و تعالي محال است زيرا لا يشغله شأن عن شأن و در اينجا مراد روز قيامت است که هر کس حسابش معلوم مي‌شود و رسيدگي به نامه عمل او خواهد شد.
لَکُم أَيُّه‌َ الثَّقَلان‌ِ ظاهر آيه مراد از ثقلان جن‌ّ و انس هستند زيرا در محکمه حساب و رسيدگي فقط اينکه دو طائفه هستند نه ملائکه و نه ساير حيوانات حساب و نامه عمل و ميزان فقط اينکه دو طائفه دارند و تعبير به ثقلان براي سنگيني آنها است بر روي زمين از جهت عقل و تکليف و شاهد بر اينکه مراد جن و انس هستند يکي کلمه ربّکما در.
فَبِأَي‌ِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبان‌ِ و يکي آيه بعد يا مَعشَرَ الجِن‌ِّ وَ الإِنس‌ِ لکن در اخبار تفسير فرموده‌اند به قرآن و عترت بواسطه فرمايش حضرت رسالت
(انّي تارک فيکم الثقلين کتاب اللّه و عترتي ... الحديث).
اقول: آنچه بنظر مي‌رسد فرداي قيامت از جن و انس سؤال مي‌شود از کتاب و عترت که به دستورات قرآن عمل کرديد يا قرآن را مهجور گذارديد و با عترت چه کرديد اطاعت يا مخالفت محبت يا عداوت و و و پس بناء علي هذا از ثقلان رسيدگي مي‌شود از ثقلين و اللّه العالم.