تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ (32)
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّکُما: پس به کدام از نعمتهاى پروردگار خود که تهديد شما نموده به حساب تا از اعمال قبيحه منزجر شويد، و به عنوان تعظيم خطاب فرمود تا به کرم بيحد او اميدوار شويد اى جن و انس، تُکَذِّبانِ: تکذيب مى‌کنيد و انکار مى‌نمائيد.