تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ (38)
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّکُما: پس به کدام از نعمتهاى پروردگار خود که خبر داد شما را از انشقاق آسمان و تلون آن تا از شدت آن به او پناه جوئيد، تُکَذِّبانِ: تکذيب مىنمائيد اى جن و انس و انکار مىنمائيد.
عبرت: مروى است شبى حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله به جوانى رسيد که نماز مىگزارد و اين آيه مىخواند و مىگريست و مىگفت: «ويلى من يوم تنشق فيه السماء» واى بر من از آن روزى که آسمان شکافته شود. حضرت فرمود: اى جوان به حق آن خدائى که جان من به امر او است که ملائکه از گريه تو بگريستند «1». اين قسمت عبرتى است براى موحدان و معتقدان به عالم قيامت و جزا.