«حَمِيمٍ» به معناى آب داغ است و کلمه «حمّام»، هم خانواده آن است. «آنٍ» به معناى مايعى است که در نهايت سوزندگى باشد.
تکذيب بهشت و جهنّم و باور نداشتن قيامت، از جمله عوامل دوزخى شدن انسان است.
چنانکه در سوره مدّثر نيز يکى از دلايل ورود به دوزخ، تکذيب قيامت بيان شده است. ما سَلَکَکُمْ فِي سَقَرَ، قالُوا لَمْ نَکُ مِنَ الْمُصَلِّينَ ... وَ کُنَّا نُکَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ
بهشتيان محور طوافند و خادمان بهشتى با ظرفهاى بهشتى دور آنان مىگردند؛
«1». غاشيه، 2.
جلد 9 - صفحه 402
«يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ»* «1» نوجوانانى جاودان (در شکوه و طراوت) پيوسته گرداگرد آنان مىچرخند.
«يُطافُ عَلَيْهِمْ بِصِحافٍ مِنْ ذَهَبٍ وَ أَکْوابٍ» «2» ظرفهاى غذا و جامهاى طلايى (نوشيدنىهاى پاکيزه) گرداگرد آنان گردانده مىشود.
«يُطافُ عَلَيْهِمْ بِکَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ» «3» قدحهاى لبريز گرداگردشان چرخانده مىشود.
«يُطافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَکْوابٍ کانَتْ قَوارِيرَا» «4» ظرفهاى سيمين و قدحهاى بلورين دور آنان چرخانده مىشود.
ولى دوزخيان بايد ذليلانه دور دوزخ و آب سوزان بگردند. «يَطُوفُونَ بَيْنَها وَ بَيْنَ حَمِيمٍ آنٍ»