نکته‌های تفسیر نور

«بطائن» جمع «بطانة» به معناى آستر و پوشش داخلى و «إِسْتَبْرَقٍ» ابريشم ضخيم است. «جَنَى» به معناى چيدن ميوه است و «دانٍ» به معناى نزديک و در دسترس بودن. «قاصِراتُ الطَّرْفِ» يا به معناى چشم ندوختن به ديگران است يا اين‌که به خاطر جذّابيت و زيبايى که دارند، همسرانشان حاضر نيستند چشم از آنان بردارند و نگاه به ديگران کنند. در اين آيات، به کاميابى‌هاى مادى و طبيعى بهشت اشاره شده است: 1. سکونت در باغ و بستان و کنار چشمه‌ها. «جَنَّتانِ‌، أَفْنانٍ‌، عَيْنانِ» 2. بهره‌مندى از انواع خوراکى‌ها و ميوه‌ها. «کُلِّ فاکِهَةٍ زَوْجانِ» 3. آسايش و آرامش کامل. «مُتَّکِئِينَ» 4. همسرانى پاک و زيبا. «1» «قاصِراتُ الطَّرْفِ» زنان بهشتى، هم عفيف و پاکدامن هستند، «قاصِراتُ الطَّرْفِ» هم باکره و دست نخورده، لَمْ يَطْمِثْهُنَ‌ ... و هم لطيف و زيبا. «کَأَنَّهُنَّ الْياقُوتُ وَ الْمَرْجانُ»