تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
مُدْهامَّتانِ (64)
بعد از آن وصف اين دو بهشت فرمايد:
نعمت 25- مُدْهامَّتانِ: اين دو بهشت بسيار سبز باشند و از غايت سبزى به سياهى زننده باشند. آيه مشعر است بر آنکه غالب در اين دو بهشت نباتات و رياحين منبسط بر روى زمين باشند و غالب در آن دو بهشت ديگر اشجار و فواکه.