1- گاهى تشويق بايد به وسيله چيزهايى باشد که براى انسان مأنوس، معروف و مورد علاقه است. «فاکِهَةٌ وَ نَخْلٌ وَ رُمَّانٌ»
2- از افراد و اشياى ويژه بايد جداگانه نام برد. در کنار عنوان ميوه، نام خرما و انار جداگانه آمده است. «وَ نَخْلٌ وَ رُمَّانٌ»
3- زنان بهشتى هم نيکو سيرتند، «خَيْراتٌ» هم نيکو صورت. «حِسانٌ»
4- پرده و پوشش حتّى در بهشت يک ارزش است. «حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ»
5- خداوند، سرچشمه همه خيرها و برکتهاست و تبرّک جستن به نام مبارک او شايسته است. «تَبارَکَ اسْمُ رَبِّکَ»
6- تمام نعمتها و زيبائىها و کيفرها و پاداشها، نمودى از ربوبيّت خداوند
جلد 9 - صفحه 413
است. «تَبارَکَ اسْمُ رَبِّکَ»
7- جلال و شکوه خداوند همراه با اکرام و محبّت است. «ذُو الْجَلالِ وَ الْإِکْرامِ»
«والحمدللّه ربّ العالمين»
جلد 9 - صفحه 415
سوره واقعه
اين سوره نود و شش آيه دارد و در مکه نازل شده است.
يکى از نامهاى قيامت، واقعه است که در آيه اول اين سوره از وقوع حتمى آن خبر داده شده و لذا اين سوره «واقعه» نام گرفته است.
اکثر آيات اين سوره دربارهى قيامت و شرايط و حوادث آن و تقسيم مردم به دوزخى و بهشتى در آن روز بحث مىکند. لذا تلاوت اين سوره انسان را از غفلت بيرون مىآورد.
در آستانه مرگ عبداللّه بن مسعود، عثمان به عيادتش رفت و از او پرسيد: از چه ناراحتى و چه آرزويى دارى؟ گفت: از گناهانم ناراحتم و اميد به رحمت پروردگار دارم. پرسيد: آيا چيزى مىخواهى به تو عطا کنم؟ گفت: نه، آن روز که نياز داشتم محرومم کردى، الآن که از دنيا مىروم چه نيازى دارم. عثمان گفت:
پس اجازه بده چيزى به تو عطا کنم تا براى دخترانت به ارث بماند.
او گفت: آنها هم نيازى ندارند. زيرا به دخترانم چيزى آموختهام که هرگز نيازمند نمىشوند. به آنان سفارش کردهام سوره واقعه بخوانند که از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيدم هر کس هر شب آن سوره را تلاوت کند، فقر و بدبختى به او نمىرسد. «1»
«1». تفسير مجمع البيان.
جلد 9 - صفحه 416
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان.