پیام‌های تفسیر نور

1- ترسيم حوادث قيامت بسترى است براى دست برداشتن از تکذيب و لجاجت. تَمُورُ السَّماءُ ... تَسِيرُ الْجِبالُ‌ ... 2- براى وقوع قيامت، نه فقط زمين که آسمان و کرات آسمانى به هم مى‌ريزد. تَمُورُ السَّماءُ ... تَسِيرُ الْجِبالُ‌ ... 3- تکذيب کنندگان منطق ندارند، سرگرم شدن به ياوه‌ها و پوچى‌ها سبب تکذيب آنان شده است. «لِلْمُکَذِّبِينَ الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ» 4- سخن بيهوده بسيار پيدا مى‌شود، ليکن خطر آنجاست که انسان غرق در بيهوده‌گويى شود و خود را به ياوه‌ها مشغول کند. «فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ» 5- تلاش کفّار براى خدشه‌دار کردن قرآن، کارى بازيچه و بى‌نتيجه است. «لِلْمُکَذِّبِينَ الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ» 6- مخالفان انبيا، هم به دوزخ کشانده مى‌شوند و هم مورد عتاب و توبيخ قرار مى‌گيرند. يُدَعُّونَ‌ ... هذِهِ‌، (عذاب روحى روانى و جسمى دارند) 7- با تکذيب قيامت، حقيقت پشت پرده نمى‌ماند. هذِهِ النَّارُ ... 8- تکذيب سرسختانه، قهر سرسختانه دارد. مکذبين ... يُدَعُّونَ إِلى‌ نارِ 9- کيفر تکذيبى که پيوسته و برخاسته از لجاجت است، جز آتش چيزى نيست. «1». انبياء، 104. «2». نبأ، 12. «3». مرسلات، 27. جلد 9 - صفحه 281 «هذِهِ النَّارُ الَّتِي کُنْتُمْ بِها تُکَذِّبُونَ»