1- در قيامت، تکذيب شدهها را در برابر چشم انسان نمايش مىدهند. هذِهِ النَّارُ ... أَ فَسِحْرٌ هذا
«1». شعراء، 136.
جلد 9 - صفحه 282
2- ريشه تکذيب، نداشتن ديد صحيح و بصيرت است. فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِينَ ... أَمْ أَنْتُمْ لا تُبْصِرُونَ
3- تکذيب پى در پى، «کُنْتُمْ بِها تُکَذِّبُونَ» تحقير پى در پى را در بر دارد. يُدَعُّونَ ...
أَ فَسِحْرٌ هذا ... لا تُبْصِرُونَ. اصْلَوْها فَاصْبِرُوا أَوْ لا تَصْبِرُوا ...
4- کيفر ورود درامور بيهوده وياوهها، ورود در دوزخ است. فِي خَوْضٍ ... اصْلَوْها
5- کيفرهاى قيامت، عادلانه است و جز نتيجه کار خود انسان نيست. «إِنَّما تُجْزَوْنَ ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ»