مشرکان، همواره به پيامبر تهمت مىزدند که کار او سحر و جادوست، او عقل ما را مىربايد و بر چشمان ما پردهاى مىافکند تا امورى را به نام معجزه و وحى به ما معرّفى کند، در حالى که اينها همه بىاساس است. لذا روز قيامت از روى سرزنش و توبيخ به آنان گفته مىشود:
آيا اين هم سحر و جادوست؟ آيا آتش را نمىبينيد و حرارت آن را لمس نمىکنيد؟
گاهى تکذيب کنندگان با همان تعبيراتى که در دنيا داشتند توبيخ مىشوند؛ آنها در دنيا مىگفتند کار انبيا سحر است، در آنجا از همان مورد بازخواست مىشوند. «أَ فَسِحْرٌ هذا» کسانى که به انبيا مىگفتند: ما را موعظه کنيد يا نکنيد تفاوتى ندارد. «سَواءٌ عَلَيْنا أَ وَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَکُنْ مِنَ الْواعِظِينَ» «1» در قيامت به آنان گفته مىشود: صبر کنيد يا نکنيد، تفاوتى ندارد. «فَاصْبِرُوا أَوْ لا تَصْبِرُوا سَواءٌ عَلَيْکُمْ»