«هَنِيئاً» يعنى چيزى که رنج و تعبى در پى ندارد و گواراى وجود انسان مىگردد. برخلاف نعمتهاى دنيوى که معمولًا قبل يا بعد آن رنج و سختى همراه دارد.
«بِحُورٍ عِينٍ» از دو کلمه «حور» جمع «حوراء» به معناى سياه چشم و کلمه «عِينٍ» جمع
جلد 9 - صفحه 283
«عيناء» به معناى زيبا چشم تشکيل شده است. همسران بهشتى داراى چشمانى درشت، سياه و زيبايند.
انس با پاکان ونيکان و همصحبتى با آنان، يکى از لذّتهاى بهشت است که قرآن در موارد مختلف به اين مجالس انس و سرور که بر تختهاى بهشتى تشکيل مىشود، اشاره داشته است.
آيات 16 و 19 که مربوط به کيفر و پاداش دوزخيان و بهشتيان است، بسيار شبيه يکديگرند با يک تفاوت بسيار ظريف و آن اينکه در مورد دوزخيان مىخوانيم: «إِنَّما تُجْزَوْنَ ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» ولى در مورد بهشتيان مىخوانيم: «هَنِيئاً بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» اولى «ما کنتم» است و دومى «بما کنتم». آرى کيفر دوزخيان به ميزان عمل آنهاست نه بيشتر، به خصوص که همراه کلمه «إِنَّما» مطرح شده است، يعنى کيفر شما عين عمل شماست. ولى پاداش بهشتيان بسيار بيشتر از عملکرد آنان است و عمل آنان وسيله و بهانهاى براى دريافت آن همه لطف است. «هَنِيئاً بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ»