«ألتنا» از ريشه «لوت» به معناى نقص است. «ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ» يعنى به خاطر الحاق فرزندان به پدران، چيزى از اجر پدران کم نمىکنيم.
کلمه «رَهِينٌ» به دو معناى گرو و همراه آمده است و اينکه مىفرمايد: انسان رهين کار خود است، يعنى ملازم و همراه کار خود است.
جلد 9 - صفحه 285
امام صادق عليه السلام در بارهى آيه وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ... فرمود: مراد فرزندانى هستند که عمل آنها از پدران کمتر است ولى خداوند آنان را به پدران ملحق مىکند تا موجب چشمروشنى آنان گردند. «1»
خداوند ابتدا ذرّيهى مؤمنِ افراد با ايمان را به آنان ملحق مىسازد، الَّذِينَ آمَنُوا ... أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ سپس نعمتها و امکانات آنجا را افزايش مىدهد. «أَمْدَدْناهُمْ بِفاکِهَةٍ»
ويژگىهاى ميوههاى بهشتى:
1. فراوانى. «فاکِهَةٌ کَثِيرَةٌ»* «2»
2. بى ضرر بودن. «فاکِهَةٍ آمِنِينَ» «3»
3. زوجيّت. «مِنْ کُلِّ فاکِهَةٍ زَوْجانِ» «4»
4. دائمى بودن. «أَمْدَدْناهُمْ بِفاکِهَةٍ» «5»
5. مجاز بودن. «وَ لا مَمْنُوعَةٍ» «6»
6. پذيرايى کريمانه. «فَواکِهُ وَ هُمْ مُکْرَمُونَ» «7»
7. تنوّع. «فَواکِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ» «8»
8. همراه با غير ميوه. «بِفاکِهَةٍ وَ لَحْمٍ» «9»
9. انتخابى بودن. «وَ فاکِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ» «10»
10. دسترسى آسان. «قُطُوفُها دانِيَةٌ» «11»، «وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْلِيلًا» «12»
بگذريم که ميوههاى بهشتى؛ تفاله، تخليه، تغيير طعم و زحمت چيدن ندارد.