اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ أَقبَل‌َ بَعضُهُم عَلي بَعض‌ٍ يَتَساءَلُون‌َ «25» قالُوا إِنّا کُنّا قَبل‌ُ فِي أَهلِنا مُشفِقِين‌َ «26»
پس روبرو ميشوند بعضي آنها مر بعض ديگر و از يکديگر پرسش و سؤال ميکنند ميگويند ما بوديم قبلا در دنيا که خائف بوديم از مثل همچه روزي.
وَ أَقبَل‌َ بَعضُهُم عَلي بَعض‌ٍ چون فرمود علي سرر متقابلين اينها با يکديگر صحبت و گفت و گو و مذاکره ميکنند که معناي.
يَتَساءَلُون‌َ است بيکديگر ميگويند.
قالُوا مقول قول آنها اينکه است که.
إِنّا کُنّا قَبل‌ُ فِي أَهلِنا يعني در دنيا زمان حيات خود فِي أَهلِنا خويشان و دوستان و رفقاء.
مُشفِقِين‌َ که مؤمن بايد بين خوف و رجاء باشد که مقام خوف بسيار عالي است که ميفرمايد: وَ لِمَن خاف‌َ مَقام‌َ رَبِّه‌ِ جَنَّتان‌ِ الرحمن آيه 46 ذَواتا أَفنان‌ٍ
جلد 16 - صفحه 303
48 فِيهِما عَينان‌ِ تَجرِيان‌ِ 50 الي قوله تعالي: فِيهِما مِن کُل‌ِّ فاکِهَةٍ زَوجان‌ِ الي قوله مُتَّکِئِين‌َ عَلي فُرُش‌ٍ بَطائِنُها مِن إِستَبرَق‌ٍ وَ جَنَي الجَنَّتَين‌ِ دان‌ٍ الي قوله:
فِيهِن‌َّ قاصِرات‌ُ الطَّرف‌ِ لَم يَطمِثهُن‌َّ إِنس‌ٌ قَبلَهُم وَ لا جَان‌ٌّ الي قوله کَأَنَّهُن‌َّ- الياقُوت‌ُ وَ المَرجان‌ُ 58 باسقاط آيات فَبِأَي‌ِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبان‌ِ و شرحش مي‌آيد انشاء اللّه تعالي.
و از براي خوف درجات بسيار است و بالاترين درجات اينکه جلوگيري شود از ارتکاب کوچک‌ترين معاصي که معناي عصمت است.