تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَذَکِّرْ فَما أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّکَ بِکاهِنٍ وَ لا مَجْنُونٍ «29» فَذَکِّرْ: پس پند ده اى پيغمبر و به تذکر و موعظه مردمان ثابت قدم باش و به سخن مشرکان و مخالفان ملال بخود راه مده و به سبب آن از موعظه و نصيحت کناره مکن که، فَما أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّکَ‌: پس نيستى به حق انعام پروردگار تو بر تو به اعطاى مرتبه نبوت به تو، بِکاهِنٍ وَ لا مَجْنُونٍ‌: خبر دهنده از غيب بوسيله جن بدون نزول وحى و نه ديوانه که عقل او پوشيده باشد چنانچه کفار قريش در حق تو گويند، زيرا قول آنها باطل و سخن ايشان متناقض، به جهت آنکه کاهن در کهانت محتاج است به فطانت و دقت نظر، و ديوانه عقل او مخبط و پوشيده و در نهايت سفاهت، حاصل آنکه تو به حمد اللّه و به انعام و افضال او در صدق نبوت و وجاهت عقل يکى از اين دو طايفه نيستى و عقيده کفار نيز چنين است لکن باعث ايشان بر اين قول تکذيب تو باشد تا به آن راحت شوند چنانچه سفها استراحت يابند بتکذيب اعداى خود.