تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أَمْ يَقُولُونَ شاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ (30)
أَمْ يَقُولُونَ: «ام منقطعه به معنى بل» بلکه مىگويند مشرکان که اين شخص، شاعِرٌ: شاعر است نه پيغمبر، و آنچه از او صادر شود از فصاحت و بلاغت به جهت قوت شعر است، نَتَرَبَّصُ بِهِ: انتظار مىبريم او را يعنى چشم آن داريم که برسد به او، رَيْبَ الْمَنُونِ: حادثه و مصيبت روزگار که از غايت شدت مضطرب گرداند او را يا مراد موت است که قطع کننده روح است از بدن انسان.
بنابر قول دوم آنکه ما منتظر مرگ اوئيم، چون رونق شعر بوجود شاعر است پس ما انتظار مرگ او مىکشيم که به سبب انقطاع حيات از رونق خود بيفتد يا اميد داريم که مرگ او چون مرگ پدران او باشد يعنى زود بميرد و به پيرى نرسد.
جلد 12 - صفحه 309