آیه ۳۰ سوره طور

سوره طور(الطور)، آیه ۳۰ · جزء ۲۷ · صفحه ۵۲۴

معنی کلمات و عبارات
«شَاعِرٌ»: چامه‌سرا. خبر مبتدای محذوف است و تقدیر چنین است: هُوَ شَاعِرٌ. «نَتَرَبَّصُ»: انتظار می‌کشیم. منتظر هستیم. «رَیْبَ»: شک و گمان. مشکوک. در اینجا مراد نزول و تغییرات است. «الْمَنُونِ»: مرگ. از نظر لغوی، به معنی قطع کننده است. مرگ هم رشته عمر را قطع می‌کند. «رَیْبَ الْمَنُونِ»: گمان مرگ. مرگ مشکوک. با توجه به معنی اخیر، اضافه صفت به موصوف خود است. یعنی مرگی که وقت فرا رسیدنش مورد گمان است و معلوم نیست.
نزول
نکات آیه
۱ - نسبت دادن پیامبر(ص)، به شعر و شاعرى از جمله اتهام هاى مکرر کافران «أم یقولون شاعر» ۲ - شیوایى و جاذبه محسوس پیام وحى، مورد سوء تعبیر کافران «أم یقولون شاعر» کافران، به جاى آن که موزون بودن و شیوایى سخنان وحى را، طریق هدایت خود قرار دهند، مورد سوء تعبیر قرار داده و نوعى شعر قلمداد کرده اند که ناخودآگاه در این نقص گیرى به تمجید نشسته اند. ۳ - کافران، آرزومند مرگ پیامبر(ص) یا حادثه اى ناگوار که آن حضرت را زمین گیر کرده و از دعوت باز دارد. «أم یقولون ... نتربّص به ریب المنون» «تربّص» (مصدر «نتربص») به معناى انتظار کشیدن و «ریب» به معناى حادثه است. «منون» در معناى روزگار و مرگ بد، به کار مى رود. بنابراین «ریب المنون» یا به معناى حوادث روزگار است و یا به معناى حادثه مرگ. ۴ - کافران، مأیوس و ناتوان از مقابله با پیامبر(ص) و پیشگیرى از دعوت آن حضرت «نتربّص به ریب المنون» پناه بردن کافران به آرزو و دلبستن به حادثه، نشانه یأس آنان از مقابله کارساز با پیامبر(ص) است.
تفسیر (۶)
موضوعات

دسته‌بندی موضوعی

فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۸)
  • نسبت ناروای شاعر بودن از سوی مشرکان به پیامبر اسلام(صلی الله علیه واله)+۲ آیه
  • شعر و شاعری، رایج و قابل توجّه مردم در عصر جاهلیّت+۳ آیه
  • ایات قران، همچون شعر شاعران، از نظر مردم جاهلیّت+۴ آیه
  • حرمت افترا به پیامبر(صلی الله علیه واله)+۳ آیه
  • سخن مشرکان مبنی بر شاعر بودن پیامبر(صلی الله علیه واله)، مورد سؤال انکاری خدا
  • سخن مشرکان، مبنی بر شاعر دانستن پیامبر(صلی الله علیه واله)، مورد سؤال انکاری خدا
  • نسبت ناروای شاعری به پیامبر(صلی الله علیه واله) از جانب مشرکان+۴ آیه
  • شعر و شاعری، رایج در عصر جاهلیّت+۷ آیه
  • نسبت ناروای شاعری به پیامبر اسلام(صلی الله علیه واله)، از جانب مشرکان+۲ آیه
  • مکر و توطیه کافران علیه پیامبر(صلی الله علیه واله)، شکست پذیر و گریبانگیر خود انان+۲ آیه
  • تهمت جنون از سوی کافران به انبیا، در پی طغیان انان+۴ آیه
  • تهمت کهانت و شاعری از سوی کافران به پیامبر(صلی الله علیه واله)، از اثار طغیان انان+۲ آیه
  • شعر بودن قران و شاعر بودن پیامبر(صلی الله علیه واله) از افتراهای عرب، در اغاز ظهور اسلام+۴ آیه
  • رواج شعر و شاعری، در فرهنگ عرب+۳ آیه
  • ایات قران، همچون شعر شاعران، از دیدگاه مردم عرب+۴ آیه
  • نفی دیدگاه عرب از سوی خداوند، در مورد ادّعای شعر بودن قران و شاعر بودن پیامبر(صلی الله علیه واله)+۴ آیه
  • لجاجت کافران بر کفر خویش، به رغم اگاهی کامل از نتایج شوم ان+۵ آیه
  • لجاجت کافران تا حدّ تکذیب محسوسات+۵ آیه
  • لجاجت کافران در مبارزه با پیامبر اسلام(صلی الله علیه واله)موجب گرفتاری انها به عذاب دنیوی و برزخ علاوه بر عذابهای اخروی+۴ آیه
  • نسبت ناروای شاعر بودن به پیامبر اسلام صلی الله علیه و اله، از سوی مشرکان+۲ آیه
  • دفاع خداوند از پیامبراکرم صلی الله علیه و اله با ردّ نسبت شعر و شاعری به ان حضرت+۷ آیه
  • دشمنان پیامبراکرم، در ارزوی مرگ ان حضرت+۴ آیه
  • پیراسته بودن محمّد صلی الله علیه و اله، از بافتههای شعری+۶ آیه
  • تهمت شعر به ایات نازل شده بر محمّد صلی الله علیه و اله، از سوی کافران+۴ آیه
  • کافران، در انتظار مردن محمّد صلی الله علیه و اله+۱ آیه
  • انتظار مرگ پیامبر صلی الله علیه و اله از سوی مشرکان مکه+۲ آیه
  • بی ثمر بودن انتظار مرگ پیامبر صلی الله علیه و اله از ناحیه مشرکان مکه+۳ آیه
  • تهدید مشرکان مکه به هلاکت و عذاب پس از انتظار مرگ پیامبر صلی الله علیه و اله از سوی انان+۱ آیه
واژه‌ها