تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ اصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ فَإِنَّکَ بِأَعْيُنِنا وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ حِينَ تَقُومُ (48) وَ اصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ‌: و شکيبائى کن اى پيغمبر مر حکم پروردگار خود را در باره ايشان که آن امهال آنها و ابقاى تو در مشقت کشيدن ايشان، فَإِنَّکَ بِأَعْيُنِنا: پس بدرستى که تو به عين عنايت و نگهدارى مائى، يعنى به حيثيتى هستى که ما تو را مى‌بينيم و هيچ چيز از احوال تو بر ما پوشيده و پنهان نيست، پس به نظر لطف و عنايت محافظت تو مى‌نمائيم از مکر و ضرر اهل شرک نسبت به تو. وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ‌: و تسبيح کن و به پاکى ياد خداى خود را در حالتى که مقترن باشد به حمد پروردگار تو. مراد از تسبيح و تحميد نماز است «از باب تسميه شي‌ء باسم جزء» يعنى نمازگزار، حِينَ تَقُومُ‌: هنگامى که بر مى‌خيزى از خواب، و آن نماز صبح است.