تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ إِدْبارَ النُّجُومِ (49)
وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ: و در بعضى از شب پس نماز گزار خداى را، مراد نماز مغرب و عشاء. نزد بعضى مراد نافله شب است و شبهه‌اى نيست در آنکه نماز شب بر نفس دشوارتر است لذا آن را به ذکر ممتاز و مقدم داشت بر فعل. وَ إِدْبارَ النُّجُومِ: و نمازگزار در عقب برگشتن ستارگان، يعنى بعد از اخفاى آنها به روشنائى صبح. از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مروى است که مراد نافله صبح است «1». و از حضرت باقر و صادق عليهما السّلام نيز مروى است «2». و از
«1» منهج الصادقين، ج 9، ص 67. و بحار الانوار 87 ص 312 روايت 7 بنقل از دعائم الاسلام.
«2» مجمع البيان ج 5 ص 170. و اين معنا از امام رضا عليه السّلام نيز مروى است بحار 87 ص 310 روايت 2 بنقل از تفسير قمى.
جلد 12 - صفحه 318
حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله مروى است: اين دو رکعت نماز بهتر است از آنچه آفتاب بر آن بتابد «1».
و از زراره و حمران و محمّد بن مسلم روايت است که حضرت باقر و صادق عليهما السّلام بعد از تفسير اين آيه فرمود: حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله در شبى سه مرتبه برمى‌خواست و نظر در آفاق آسمان مى‌نمود و پنج آيه آخر سوره ال عمران از «ان فى خلق السموات و الارض ...» تا «انک لا تخلف الميعاد» قرائت، بعد از آن مشغول به نماز شب مى‌فرمود «2».
«1» منهج الصادقين ج 9 ص 67.
«2» مجمع البيان ج 5 ص 170.
جلد 12 - صفحه 319
سوره پنجاه و سوّم (و النّجم)
سوره و النجم: اين سوره مبارکه در مکه معظمه نازل شده.
عدد آيات: شصت و دو آيه.
عدد کلمات: سيصد و شصت.
عدد حروف: يکهزار و چهار صد و پنج.
ثواب تلاوت: ثواب الاعمال. ابن بابويه رحمه اللّه عن الصادق عليه السّلام:
من کان يدمن قرائة و النّجم فى کلّ ليلة عاش محمودا بين النّاس و کان مغفورا له و کان محبوبا بين النّاس.
حضرت صادق عليه السّلام فرمايد: هر که مداومت به خواندن سوره و النجم در هر روز يا در هر شب، زندگانى نمايد پسنديده ميان مردم، و باشد آمرزيده شده و دوست داشته شده ميان مردم «1». (با تذکرات سابقه).
«1» ثواب الاعمال (چ بيروت 1403 ق) ص 145.
جلد 12 - صفحه 320