نکته‌های تفسیر نور

اين سوره با سوگند به مکان مناجات شروع شد، «وَ الطُّورِ» و با فرمان مناجات پايان يافت. «وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ إِدْبارَ النُّجُومِ» جلد 9 - صفحه 300 با اين‌که همه‌ى اعمال و افکار انسان‌ها زير نظر خداست، امّا خداوند به اولياى خود توجّه مخصوصى دارد، مثلًا به نوح عليه السلام مى‌فرمايد: ساخت کشتى تو زير نظر ماست. «اصْنَعِ الْفُلْکَ بِأَعْيُنِنا»* و به پيامبر اسلام مى‌فرمايد: تمام وجودت زير نظر ماست. «فَإِنَّکَ بِأَعْيُنِنا» تسبيح از ستايش مهم‌تر است، فرمان تسبيح دوبار مطرح شد، ولى ستايش خداوند يکبار. مراد از «إِدْبارَ النُّجُومِ»، هنگام طلوع فجر است که ستارگان در نور صبح ناپديد مى‌شوند. مفسّران، عبارتِ‌ «مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ» را به نمازشب در هنگام سحر تفسير کرده‌اند و در حديث مى‌خوانيم: مراد از «إِدْبارَ النُّجُومِ» دو رکعت نماز نافله قبل از نماز صبح است. «1»