1- در برابر افراد لجوج، بايد صبر و مقاومت کرد. آرى تبليغ دين در برابر تکذيبها و آزارها به صبر و حوصله نياز دارد. «وَ اصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ»
2- صبر اگر در راه اجراى فرمان الهى باشد، با ارزش است وگرنه يکدندگى و لجاجت و ضد ارزش محسوب مىشود. «وَ اصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ»
3- حکم و فرمان خداوند، در جهت تربيت و رشد انسان است. «لِحُکْمِ رَبِّکَ»
4- پيامبر نيز به حمايت خداوند نيازمند است. «فَإِنَّکَ بِأَعْيُنِنا»
5- آنچه انسان را صبور مىکند، آن است که بداند زيرنظر خداست. «فَإِنَّکَ بِأَعْيُنِنا»
6- ياد خدا وستايش وتسبيح او، مايهى صبر و پايدارى است. وَ اصْبِرْ ... وَ سَبِّحْ
7- تسبيح خداوند بر ستايش او مقدّم است، اول بايد او را منزّه بدانيم، سپس ستايش کنيم.
8- مناجات شبانه، انسان را براى تلاش روزانه آماده مىکند. وَ اصْبِرْ ... وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ ...
9- براى دعا ونيايش، زمانهاى خاصّ آثار بيشترى دارد. حِينَ تَقُومُ وَ مِنَ اللَّيْلِ ...
إِدْبارَ النُّجُومِ
«والحمدللّه ربّ العالمين»
«1» کافى ج 3 ص 444.
جلد 9 - صفحه 303
سوره نجم
اين سوره شصت و دو آيه دارد و در مکّه نازل شده و از سورههايى است که داراى سجده واجب مىباشد.
نام سوره برگرفته از آيه اول است که خداوند به ستاره سوگند ياد مىکند.
در اين سوره به جايگاه وحى و شيوه نزول آن بر دل پيامبر اشاره شده و همچون سوره اسراء، معراج پيامبر به آسمانها مطرح شده است. بخش ديگرى از سوره، به رسوم خرافى مشرکان در مورد بتها و پرستش فرشتگان پرداخته و آنها را محکوم کرده است.
امّا روح حاکم بر سوره، توجّه به قيامت و حالات نيکان و بدان است که معيار کيفر و پاداش الهى واقع مىشود.
جلد 9 - صفحه 304
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان