1- به مظاهر طبيعت چون نشانه خدا هستند، مىتوان سوگند ياد کرد. «وَ النَّجْمِ»، «وَ الشَّمْسَ»، «وَ الْقَمَرَ»*
2- حرکت ستارهها به سوى افول و انهدام است و در آينده متلاشى مىشوند.
«وَ النَّجْمِ إِذا هَوى»
3- در راه تبليغ دين، تهمتها بسيار است، ولى خداوند دفاع مىکند. «ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوى»
4- انبيا، عمرى در ميان منحرفان بودند، ولى منحرف نشدند و اين خود يک نشانه عظمت است. «ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ»
5- کرات بزرگ آسمانها منهدم شدنى است، ولى پيامبر و سخنان او، همچنان استوار است. «وَ النَّجْمِ إِذا هَوى. ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ وَ ما غَوى. وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى»
6- فرمان و سخن پيامبر، حجّت و لازم الاجراست. «وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى»
7- پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله نه در گذشته انحراف داشته، «ما ضَلَّ» و نه در آينده انحرافى خواهد داشت. «وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى»
8- هر چه مقام و مسئوليّت بالاتر باشد، تضمين بيشترى براى سلامتِ مسئول لازم است. «ما ضَلَ- ما غَوى- ما يَنْطِقُ»
9- در مديريّت، بايد از افراد پاک، دفاع و دامن آنها از تهمت پاک گردد. ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ ...
10- هم پيامبر بر حق است وهم سخن او. ما ضَلَّ صاحِبُکُمْ ...- إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى
11- سخن پيامبر، نه برخاسته از تمايلات شخصى و نه برخاسته از محيط اجتماعى است. «إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى»
12- اختيار نزول وحى در محتوى، زمان، مکان و مقدار، با خداست. «يُوحى»
جلد 9 - صفحه 307
13- هوى و هوس، با وحى سازگار نيست. «وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى»