تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوى‌ «5» عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوى‌: بياموزانيد پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله را، يعنى نازل نمود از جانب خدا ملکى که سخت است قوت او؛ مراد جبرئيل عليه السّلام باشد که در نهايت شدت و قوت است، و از شدت قوت او آنکه هفت شهر لوط را از زمين برکنده به شهپر خود گرفت و چندان به آسمان نزديک رسانيد که آواز سگان بلد را ملائکه آسمان شنيدند و تا طليعه صبح نگهداشته طلوع صبح آن را سرنگون نمود و قوم ثمود را بيک صيحه هلاک گردانيد. و نيز به جهت شدت قوت اوست که هبوط و صعود بر انبياء سريعتر بود از چشم به هم زدن. و مروى است که در زمين مقدسه، ابليس را ديد که با حضرت عيسى عليه السّلام تکلم مى‌نمود. بال خود را متحرک ساخت، بادى که از آن حرکت متموج شد او را به اقصاى جبل هند انداخت‌ «1». و نيز در قوت او مى‌فرمايد: