تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى‌ «7» وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى‌: در حالتى که جبرئيل در افق اعلى يعنى آسمان و اقصاى دنيا نزد مطلع آفتاب که نسبت به افق مغرب ارفع است. ابن مسعود روايت نموده که حضرت در افق اعلى، جبرئيل را مشاهده نمود با ششصد جناح به بالهاى خود از مشرق تا مغرب را فرا گرفته بود «2». حضرت را غشوه حاصل شد، بعد از افاقه او را به صورت بشر يافت که نزديک او نشسته دستى بر سينه مبارک پيغمبر و دستى بر شانه آن حضرت نهاده.