تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى‌ «17» ما زاغَ الْبَصَرُ: ميل نکرد ديده دل پيغمبر، يعنى به طريق تعلق به چپ و راست نگاه نکرد و توجه ننمود، بلکه در حد استيقان خود در مشاهده عظمت کبريائى مستقيم و ثابت قدم بود، وَ ما طَغى‌: و در نگذشت از حدى که مأمور بود به آن، يعنى تجاوز ننمود از موضعى که مأمور بود به رسيدن به آن، بلکه در نهايت وصول آن قرار گرفته قدم پيشتر ننهاد. يا معنى آنکه عدول نکرد از ديدن عجائبى که به ديدن آن مأمور بود و تجاوز ننمود از آن، يعنى زياده از آنچه مأمور شده بود به ديدن آن مدّ بصر ننمود.