منظور از «سُلْطانٍ» در قرآن، دليل و برهان است که مايهى سلطه علمى مىگردد.
بتپرستان، هر يک از بتها را مظهر امرى مىدانستند؛ يکى را مظهر قدرت، يکى علم، يکى محبّت، يکى خشم و .... قرآن مىفرمايد: اين عناوين و القاب دهان پرکن، هيچ خاصيّتى ندارد و اين اسمها، بى مسمّى است.