اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَم لِلإِنسانِ ما تَمَنّي «24» فَلِلّهِ الآخِرَةُ وَ الأُولي «25»
أَم لِلإِنسانِ ما تَمَنّي انسان در غاية ضعف است قدرت ندارد که هر چه تمنّي کند بتواند دست بياورد و تا مشيّت حق تعلق نگيرد و الّا تمام دولت و سلطنت و رياست و صحّت و جاه و جلال طالب هستند وَ خُلِقَ الإِنسانُ ضَعِيفاً نساء آيه 32 انسان با تمام قدرت و توانايي تحت قدرت الهسيت و مشيت او فَلِلّهِ الآخِرَةُ وَ الأُولي
جلد 16 - صفحه 332
در آخرت حکم حکم او است هر که را قابليت دارد بهشت ميبرد و هر که استحقاق دارد جهنّم بدون قابليت بهشت نميبرد بدون استحقاق عذاب نميکند اينکه آلهه مشرکين و بزرگان آنها که بعضي نظر بآنها دارند و بآنها اميدوارند. لَن يَخلُقُوا ذُباباً وَ لَوِ اجتَمَعُوا لَهُ وَ إِن يَسلُبهُمُ الذُّبابُ شَيئاً لا يَستَنقِذُوهُ مِنهُ ضَعُفَ الطّالِبُ وَ المَطلُوبُ حج آيه 72. و امّا در دنيا غناء و فقر صحّت و مرض عزّت و ذلت حيات و موت خلق و رزق ده فعل است مختص بذات اقدس او است.