1- هرکس همه‌ى آيات را نمى‌فهمد. «وَ أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ»
2- قلب‌هاى منحرف، منشأ فساد و فتنه است. «فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ»
3- فتنه، تنها آشوب نظامى و فيزيکى نيست، تفسير به رأى و تحريفِ فرهنگ و معانى آيات نيز فتنه است. «ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ»
4- گاهى حقّ و حقيقت نيز دستاويز باطل مى‌شود. «ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ»
5- هدف نهايى و مقصد اعلاى آيات الهى را تنها خدا و راسخان در علم مى‌دانند. «وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ»
6- نام راسخان در علم در کنار نام مقدس خداوند آمده و مقامشان بعد از مقام الهى است. «وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ»
7- علم، درجاتى دارد که بالاترين آن آشنا شدن به تأويل و رسيدن به هدف نهايى است. «وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ»
8- عالمان واقعى بى‌تکبّرند. «وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ»
9- گرايش به باطل، مانع از رسيدن به درجات بالاى علم است. «الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ» در برابر «فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ» قرار داده شده است.
10- هر چه را نمى‌فهميم انکار نکنيم. «کُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا»
11- نزول آيات محکم و متشابه، در مسير تربيت است. «کُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا»
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 472