سوره آل عمران، آیه ۷ · جزء ۳ · صفحه ۵۰
هُوَ الَّذِي أَنزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُّحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاءَ تَأْوِيلِهِ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ
او کسی است که این کتاب (آسمانی) را بر تو نازل کرد، که قسمتی از آن، آیات «محکم» [= صریح و روشن] است؛ که اساس این کتاب میباشد؛ (و هر گونه پیچیدگی در آیات دیگر، با مراجعه به اینها، برطرف میگردد.) و قسمتی از آن، «متشابه» است [= آیاتی که به خاطر بالا بودن سطح مطلب و جهات دیگر، در نگاه اول، احتمالات مختلفی در آن میرود؛ ولی با توجه به آیات محکم، تفسیر آنها آشکار میگردد.] اما آنها که در قلوبشان انحراف است، به دنبال متشابهاتند، تا فتنهانگیزی کنند (و مردم را گمراه سازند)؛ و تفسیر (نادرستی) برای آن میطلبند؛ در حالی که تفسیر آنها را، جز خدا و راسخان در علم، نمیدانند. (آنها که به دنبال فهم و درکِ اسرارِ همه آیات قرآن در پرتو علم و دانش الهی) میگویند: «ما به همه آن ایمان آوردیم؛ همه از طرف پروردگارِ ماست.» و جز صاحبان عقل، متذکر نمیشوند (و این حقیقت را درک نمیکنند).
معنی کلمات و عبارات
نزول
سال ۱۵ بعثت(دوره مدنی) · این آیه در همچون دیگر آیات سوره آل عمران در مدینه بر پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله نازل گردیده است. بازپخش وحی در این سال
شأن نزول
«شیخ طوسى» گوید: ربيع گويد: درباره وفد بخران نازل گرديد، هنگامى که با رسول خدا صلى الله عليه و آله بمحاجّه و مجادله پرداخته و چنين گفتند: که آيا مسيح کلمة اللَّه و روحى از خدا نمى باشد؟ پيامبر فرمود: بلى چنين است، گفتند: همين امر براى ما کافى است سپس آيه «فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ» و نيز آيه (۵۹) «إِنَّ مَثَلَ عِيسى عِنْدَاللَّهِ کَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرابٍ» در اين سوره آل عمران|سوره نازل گرديد.
طبرسي، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ۲، ص ۶۹۳. محمدباقر محقق، نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شيخ طوسي و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص ۱.۶.
در آن زمان چه میگذشت (۱۰ رویداد)
- فرض شدن روزه رمضانمرتبط با نزول
15 بعثت · مدینه - کشته شدن کعب بن اشرف
15 بعثت · مدینه - تغییر قبله از بیتالمقدس به کعبه
15 بعثت · مدینه - غزوه بحران
15 بعثت · بحران - غزوه ذی امر
15 بعثت · ذی امر - غزوه قرقرة الکدر
15 بعثت · قرقرة الکدر - اخراج بنیقینقاع از مدینه
15 بعثت · مدینه - سریه نخله
15 بعثت · نخله - غزوه سویق
15 بعثت · قرقرة الکدر / اطراف مدینه - تشریع زکات فطر و نماز عید
15 بعثت · مدینه
نکات آیه
تفسیر (۱۷)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۷–۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۷–۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۷–۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۷–۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۷–۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۷–۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۷–۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۷–۹ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۷–۱۸ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۷ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۷ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۷ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۷ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۷ - تفسیر روان جاوید
آیه ۷ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۷
روایات و احادیث
۲۱ - تأویل قرآن، مختص به خدا و راسخین در علم (عالمان ژرفنگر) است. «و ما یعلم تأویله الاّ اللّه و الراسخون فى العلم» بنابراینکه «الراسخون» عطف بر «اللّه» باشد. برداشت فوق را فرمایش امام باقر (ع) تأیید مىکند که در تفسیر آیه فرمود: «و ما یعلم تأویله ... » یعنى تأویل القرآن کله الاّ اللّه والراسخون فى العلم. [منبع: تفسیر عیاشى، ج ۱، ص ۱۶۴، ح ۶ ; تفسیر برهان، ج ۱، ص ۲۷۱، ح ۱۳.] ۲۲ - قرآن، مشتمل بر تأویلهایى (معارفى) کشف نشده که علم آن تنها در نزد خداوند است. «و ما یعلم تأویله الاّ اللّه» ۲۳ - تنها خداوند، تأویل آیات قرآن را مىداند. «و ما یعلم تأویله الاّ اللّه» بنابراینکه «واو» در «و الراسخون»، مستأنفه باشد; نه عطف بر «اللّه». برداشت فوق را فرمایش امیرالمؤمنین(ع) تأیید مىکند که فرمود: ... انّ الراسخین فى العلم هم الذین اغناهم اللّه عن الأقتحام فى السدد المضروبة دون الغیوب فلزموا الاقرار بجملة ما جهلوا تفسیره من الغیب المحجوب فقالوا: «امنا به کل من عند ربنا» فمدح اللّه عز و جلّ اعترافهم بالعجز عن تناول ما لم یحیطوا به علماً و سمّى ترکهم التعمّق فیما لم یکلّفهم البحث عنه منهم رسوخاً. [منبع: توحید صدوق، ص ۵۵، ح ۱۳ ; ب ۲ ; تفسیر عیاشى، ج ۱، ص ۱۶۳، ح ۵ ; نهج البلاغه، صبحى صالح، خ ۹۱.] ۲۴ - رسوخ در علم، زمینه ایمان کامل به تمامى قرآن «و الراسخون فى العلم یقولون امنّا به کلّ من عند ربّنا» ۲۵ - راسخین در علم (عالمان ژرفنگر)، آیات محکم و متشابه را از جانب خدا دانسته و به آنها ایمان دارند. «و الراسخون فى العلم یقولون امنّا به کل من عند ربّنا» ۲۶ - ارزش و اهمیّت رسوخ در علم (ژرفنگرى) «و الرّاسخون فى العلم یقولون امنّا به کلّ من عند ربّنا» ۲۷ - لزوم ایمان به آنچه از جانب خداوند است. «یقولون امنّا به کل من عند ربّنا» ۲۸ - راسخین در علم، داراى مرتبه اى والا و مقامى ارجمند «و الراسخون فى العلم یقولون امنّا به کلّ من عند ربّنا» ۲۹ - اظهار ایمان به آیاتِ متشابه و محکم قرآن، شیوه راسخین در علم «و الراسخون فى العلم یقولون امنّا به کلّ من عند ربّنا» جمله «یقولون ... »، بیانگر آن است که راسخین در علم، ایمان خویش را اظهار مىکنند. ۳۰ - کارایى هر یک از آیات محکم و متشابه، در تربیت انسان «کُلُّ من عند رّبنا» هر کدام از آیات محکم و متشابه، ناشى از مقام ربوبیّت خدا (من عند ربّنا) است; بنابراین هر دو دسته، براى تربیت مىباشد. ۳۱ - کج اندیشى و گرایش قلب به باطل، مانع از ژرفنگرى در علم* «فامّا الّذین فى قلوبهم زیغ ... و الراسخون فى العلم» از مقابله دو گروه (کج اندیشان و راسخان در علم)، استفاده شده است. ۳۲ - وجود معارفى در قرآن که فهم آن تنها در اختیار گروه خاصى است. «و ما یعلم تأویله الاّ اللّه و الراسخون فى العلم» ۳۳ - رسوخ در علم، زمینه ایجاد روحیّه تسلیم در برابر خدا و آیات او «و الراسخون فى العلم یقولون امنّا به» جلمه «امنّا ... » و همچنین لحن آیه، دلالت بر تسلیم ایشان دارد. ۳۴ - جز خردمندان، کسى قدرت درک ویژگیهاى آیات محکم و متشابه را ندارد. «و ما یذّکّر الاّ اولوا الالباب» ظاهراً مراد از متعلّق «ما یذّکّر»، مطالب عنوان شده در همین آیه باشد. ۳۵ - خردمندى، شرط دریافت حقایق قرآن و ویژگیهاى آن «و ما یذّکّر الاّ اولوا الالباب» ۳۶ - راسخین در علم، خردمندانند. «و الراسخون فى العلم ... و ما یذّکّر الاّ اولوا الالباب» اگر تسلیم شدن در برابر حق، خاص راسخین باشد و درک لزوم تسلیم شدن در برابر حق، خاص اولوا الالباب باشد; الزاماً این دو عنوان منحصر به یک گروه مىشود و در نتیجه راسخین، همان خردمندانند. ۳۷ - آیات منسوخ، از مصادیق متشابه و ناسخ آنها از محکمات است. «منه ایات محکمات ... و اخر متشابهات» امام باقر (ع): ... فالمنسوخات من المتشابهات و المحکمات من الناسخات. [منبع: کافى، ج ۲، ص ۲۸، ح ۱ ; نورالثقلین، ج ۱، ص ۳۱۳- ، ح ۱۹.] ۳۸ - ائمه معصومین (ع) مصادیق بارز راسخین در علم و عالمان به تأویل قرآن هستند. «و ما یعلم تأویله الاّ اللّه و الراسخون فى العلم» امام صادق (ع): نحن الراسخون فى العلم و نحن نعلم تأویله. [منبع: کافى، ج ۱، ص ۲۱۳، ح ۱ ; نورالثقلین، ج ۱، ص ۳۱۶- ، ح ۳۴.] ۳۹ - گسترش کفر، هدف کج اندیشان از تمسک به آیات متشابه و دنبال کردن آن «فامّا الّذین فى قلوبهم زیغ فیتّبعون ما تشابه منه ابتغاء الفتنة» امام صادق(ع): المراد بالفتنة هاهنا الکفر. [منبع: مجمع البیان، ج ۲، ص ۷۰۰ ; نورالثقلین، ج ۱- ، ص ۳۱۳، ح ۱۷.] ۴۰ - پیامبر اکرم (ص) برترین راسخ در علم «و الراسخون فى العلم» امام باقر (ع) درباره آیه فوق فرمود: رسول اللّه (ص) افضل الراسخین. [منبع: بصائر الدرجات صفار، ص ۲۰۳، ح ۴ ب ۱۰ ; تفسیر عیاشى، ج ۱، ص ۱۶۴، ح ۶.] ۴۱ - لزوم ایمان توأم با عمل به آیات محکم و ایمان به آیات متشابه بدون مبنا قرار دادن آن براى عمل «منه ایات محکمات و اُخر متشابهات» امام صادق (ع): ان القرآن فیه محکم و متشابه فاما المحکم فنؤمن به و نعمل به و ندین و اما المتشابه فنؤمن به و لا نعمل به و هو قول اللّه تبارک و تعالى: «فامّا الّذین فى قلوبهم ... ». [منبع: بصائر الدرجات صفار، ص ۲۰۳، ح ۳، ب ۱۰ ; تفسیر عیاشى، ج ۱، ص ۱۶۲، ح ۴.] ۴۲ - علم به باطن قرآن، علم به تأویل آن است. «و ما یعلم تأویله الاّ اللّه» از امام باقر (ع) در پاسخ سؤال از معناى روایت «ما من القرآن آیة الاّ ولها ظهر و بطن» فرمود: ظهره تنزیله و بطنه تأویله ... . [منبع: بصائر الدرجات صفار، ص ۱۹۶، ح ۷، ب ۷ ; بحارالانوار، ج ۹۲، ص ۹۷، ح ۶۴. ۹- و۱۰. عیون اخبارالرضا، ج ۱، ص ۱۹۲، ح ۱، ب ۱۴ ; بحارالانوار، ج ۱۱، ص ۷۲، ح ۱.] ۴۳ - آیاتى که موهم صدور گناه از پیامبران است از متشابهات قرآن و علم به تأویل آن تنها نزد خدا و راسخان در علم مىباشد. «و اخر متشابهات ... و ما یعلم تأویله» امام رضا (ع): ... اتّق اللّه و لا تنسب الى انبیاء اللّه الفواحش و لا تتأوّل کتاب اللّه برأیک، فان اللّه عزّ و جل قد قال: «و ما یعلم تأویله الاّ اللّه و الراسخون فى العلم ... ». [منبع: تفسیر عیاشى، ج ۱، ص ۱۶۴، ح ۶ ; تفسیر برهان، ج ۱، ص ۲۷۱، ح ۱۳.] ۴۴ - تأویل متشابهات قرآن توسط غیر راسخان در علم، تأویل به رأى است. «و ما یعلم تأویله الاّ اللّه و الراسخون فى العلم» امام رضا (ع): ... و لا تتأول کتاب اللّه برأیک فان اللّه عز و جل قد قال: «و ما یعلم تأویله الاّ اللّه و الراسخون فى العلم». [منبع: توحید صدوق، ص ۵۵، ح ۱۳، ب ۲ ; تفسیر عیاشى، ج ۱، ص ۱۶۳، ح ۵ ; نهج البلاغه، صبحى صالح، خ ۹۱. ۱۳- و۱۴. الدر المنثور، ج ۲، ص ۱۴۸.] ۴۵ - اعتراف راسخان در علم ناآگاه از تأویل متشابهات، به اینکه همه قرآن (محکم و متشابه آن) از نزد خداست. «یقولون امنّا به کلّ من عند ربّنا» امام باقر (ع): ... فقال الّذین لا یعلمون: ما نقول اذا لم نعلم تأویله فاجابهم اللّه: «یقولون امنا به کلّ من عند ربّنا» ... . [منبع: الدر المنثور، ج ۲، ص ۱۵۱.] ۴۶ - راسخان در علم، معترف به جهل خویش در تفسیر متشابهات و پرهیزکننده از تعمق در آنچه که وظیفه آنان نیست. «و الراسخون فى العلم یقولون» روایت کامل در فیش بیست و سوّم همین آیه آمده است.(۱۲) ۴۷ - ضرورت پرهیز از مجادله در آیات متشابه قرآن و ترک همنشینى با مجادله کنندگان در آن «هو الّذى انزل علیک ... فامّا الّذین فى قلوبهم زیغ فیتّبعون ما تشابه منه» رسول اللّه (ص) درباره آیه «هو الذى انزل ... » فرمود: اذا رأیتم الذین یتّبعون ما تشابه منه و الذین یجادلون فیه فهم الذین عنى اللّه فلا تجالسوهم.(۱۳) ۴۸ - خروج کنندگان بر حاکم اسلامى، کج اندیشانى که دنبال کننده آیات متشابه هستند. «فامّا الّذین فى قلوبهم زیغ» رسول اللّه (ص) درباره آیه فوق فرمود: هم الخوارج.(۱۴) ۴۹ - وفاکنندگان به سوگند، راستگویان در گفتار و دارندگان استقامت قلب و عفت در شکم و شهوت، از راسخان در علم هستند. «و الراسخون فى العلم» رسول اللّه (ص) در پاسخ سؤال از مفهوم راسخان در علم فرمود: من برّت یمینه و صدق لسانه و استقام قلبه و من عفّ بطنه و فرجه فذلک من الراسخین فى العلم(۱۵)
موضوعات
دستهبندی موضوعی
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۱۵۱)
- وجود ایات متشابه در قران
- قران، دارای ایات محکم و استوار+۱ آیه
- ایات محکم، اصل و اساس قران
- عبرتاموز بودن ایات قران بر صاحبان اندیشه+۱ آیه
- ایمان راسخان در علم به ایات محکم و متشابه قران
- ایمان راسخان در علم به تمام ایات قران
- انحراف فکری و قلبی، زمینهای برای برداشتهای التقاطی و تفسیرهای نادرست از ایات متشابه
- سوء استفاده منحرفان از ایات متشابه قران، جهت گمراه و مشتبه کردن حق بر مردم، با تفسیرهای دلخواه و نادرست
- ایات محکم (امّالکتاب)، اصل و اساس قران
- ایات محکم قران (امّالکتاب)، مرجع فهم و تفسیر ایات متشابه
- قران، زمینه عبرت و پندگیری اولواالالباب+۲ آیه
- قران، زمینه عبرت و پندگیری اولواالالباب+۳ آیه
- ایمان صاحبان خرد ناب به قران
- اولواالالباب، درککننده حقایق قران و اگاه به ویژگیهای ایات محکم و متشابه ان
- پندپذیری از فضایل خردمندان+۳ آیه
- فهم عمیق و دریافت حقایق قران، از اوصاف صاحبان خرد
- ما (اهلبیت(علیهم السلام)) از مصادیق بارز راسخان در علم و عالمان به تاویل قران
- امامان معصوم(علیهم السلام) از مصادیق بارز راسخان در علم و عالمان به تاویل قران
- عالمان ژرفنگر، مؤمن به متشابهات قران
- اختصاص تاویل ایات متشابه قران به خداوند
- اختصاص تاویل ایات متشابه قران به خدا و راسخان در علم
- ایات متشابه، دارای تاویل و واقعیّتی غیر از ظاهرش
- تاویل متشابهات قران، از سوی غیر راسخان در علم، تاویل به رای
- دنبال کردن متشابهات قران، برای دست یافتن به تاویل ان، از ناحیه منحرفان
- ایمّه معصومین(علیهم السلام) مصادیق بارز راسخان در علم و عالمان به تاویل ایات متشابه قران
- علم به تاویل قران در انحصار خداوند و راسخان در علم
- برخورداری اولواالالباب، از تربیت خاصّ الهی+۱ آیه
- همه انسانها، تحت تربیت و ربوبیت خداوند+۲ آیه
- نزول قران از جانب خداوند، در جهت تربیت و پرورش انسانها+۱ آیه
- اعتراف راسخان در علم، به جهل خویش، در تفسیر متشابهات قران
- حرمت فتنه جویی و تاویل نادرست، از ایات متشابه قران
- عدم جواز برداشت از ایات متشابه قران، بدون ارجاع انها به ایات محکم
- پذیرش موعظه، امری مطلوب و پسندیده+۲ آیه
- ربوبیّت و پروردگاری خداوند، مقتضی نزول قران
- برخورداری از رحمت خداوند، دعای راسخان در علم، به درگاه الهی+۱ آیه
- توجّه راسخان در علم، به ربوبیّت خداوند، در دعاهای خویش
- مصونیّت از انحرافات قلبی و فکری، دعای راسخان در علم، به درگاه الهی+۱ آیه
- وهّاب بودن خداوند، منشا درخواست و دعای راسخان در علم، برای دوری از گمراهی و ثبات در هدایت و اعطای رحمت الهی به انان
- اعتقاد راسخان در علم، به قیامت، زمینه دعای انان برای برخورداری از رحمت و هدایت الهی
- راسخان در علم، معترف به جهل خویش در تفسیر متشابهات
- اعتراف راسخان در علم به درک ویژگیهای ایات محکم و متشابه از سوی اولواالالباب
- ایمان راسخان در علم به نزول همه ایات محکم و متشابه از جانب خداوند
- ایمان راسخان در علم به وقوع حتمی قیامت بر اساس وعده تخلّف ناپذیر الهی
- ایمان راسخان در علم به وقوع حتمی قیامت، موجب درخواست رحمتی ویژه از جانب خداوند+۱ آیه
- ایمان راسخان در علم به جمع شدن همه مردم در صحنه قیامت به اراده الهی
- ایمان راسخان در علم به وهابیّت و بخشندگی خداوند+۱ آیه
- ایمان راسخان در علم به بخشندگی خداوند، عامل درخواست رحمت ویژه از پروردگار+۱ آیه
- ایمان راسخان در علم به تخلّف ناپذیری وعده الهی
- ایمان راسخان در علم به ایات محکم و متشابه قران
- ایمان راسخان در علم، به تمامی قران
- ایمان راسخان در علم به ربوبیّت خداوند، و تدبیر نزول ایات قران از جانب وی
- اظهار ایمان به ایات محکم و متشابه قران، شیوه راسخان در علم
- راسخان در علم برخوردار از ایمان عمیق توحیدی و معتقد به مالکیّت خداوند بر جهان هستی+۱ آیه
- راسخان در علم، دارای قلبی پاک و خالی از انحراف
- راسخان در علم مردمانی خردمند
- اختصاص درک ویژگیهای ایات محکم و متشابه، به راسخان در علم
- راسخان در علم، خواهان رحمتی ویژه از پروردگار+۱ آیه
- مصونیّت از انحراف فکری و جدا نشدن از مسیر هدایت، درخواست راسخان در علم از خداوند+۱ آیه
- راسخان در علم در زمره اولواالالباب و خردمندان
- تاویل قران، مختصّ به خدا و راسخان در علم
- دوری و پرهیز راسخان در علم از تاویل قران به قصد فتنه انگیزی
- تکریم و تجلیل راسخان در علم از سوی خداوند
- ذکر نام راسخان در علم در کنار نام خداوند به عنوان عالمان به تاویل قران نشان از عظمت انان
- ایمّه معصومین(علیهم السلام) مصداق بارز راسخان در علم
- پیامبراکرم(صلی الله علیه واله) برترین راسخ در علم
- وفاکنندگان به سوگند، راستگویان در گفتار و دارندگان استقامت قلب و عفّت در شکم و شهوت، از راسخان در علم
- نگرانی راسخان در علم نسبت به منحرف شدن از هدایت الهی+۱ آیه
- برخورداری راسخان در علم از هدایت الهی+۱ آیه
- امیدواری راسخان در علم، به رحمت الهی+۱ آیه
- درخواست رحمت الهی، به واسطه عالمان ژرفنگر+۱ آیه
- شناخت معارف دینی در پرتو عقل ناب+۵ آیه
- پیروی از متشابهات، نشانه گمراهی
- عالمان ژرفنگر، بیمناک از ابتلا به گمراهی و امیدوار به رحمت و حفظ هدایت از جانب پروردگار+۱ آیه
- قلب، جایگاه گمراهی+۱ آیه
- خطر گمراهی پس از هدایت، برای همگان (حتّی راسخ در علم)+۱ آیه
- امیختن حق به باطل و کتمان حق، وسیله ای برای گمراهی دیگران
- راسخان در علم، خواهان مصون ماندن از گمراهی+۱ آیه
- خردمندی، زمینه عبرت اموزی+۳ آیه
- قران، مایه پند و عبرت+۳ آیه
- گرایش مسیحیان صدر اسلام به اسلام، برخاسته از علم و شناخت انان بر حقّانیّت قران
- امادگی برخورداران از علم و اگاهی، برای ایمان به قران
- امامان معصوم(علیهم السلام)، از مصادیق بارز راسخان در علم و عالمان به تاویل قران
- علم تاویل قران، در انحصار خداوند و راسخان در علم
- خداوند، دانا به تاویل متشابهات قران
- انحراف قلبی، عامل ایجاد فتنه و فساد، در جامعه
- پیروی از ایات متشابه قران از سوی افراد منحرف، سبب افتادن در دامن فتنه و اشوب
- ایجاد فتنه و فساد در جامعه، از سوی منحرفان و پیروی کنندگان ایات متشابه
- انحراف و فساد قلب، منشا فتنه و فساد
- کتاب، از نام های قران+۶ آیه
- قران، زمینه عبرت و پند گیری اولواالالباب+۳ آیه
- پندگیری خردمندان از قران+۳ آیه
- اولوا الالباب، درک کننده حقایق قران و اگاه به ویژگیهای ایات محکم و متشابه ان
- عبرت اموز بودن ایات قران بر اولواالالباب+۲ آیه
- قران، زمینه عبرت و پندگیری برای اولواالالباب دارای ایمان به قران+۳ آیه
- اولواالالباب، درک کننده حقایق قران، و اگاه به ویژگیهای ایات محکم و متشابه ان
- اولواالالباب، دارای ایمان به قران
- ایمان راسخان در علم به ایات محکم و متشابه قران
- راسخان در علم، دارای ایمان به تمامی قران
- قلب انسان، کانون ادراک و شناخت+۳ آیه
- راسخان در علم، خواهان انحراف پیدا نکردن قلب خود، پس از برخورداری از هدایت+۱ آیه
- انحراف قلب، موجب تاویل و تفسیر قران، بر اساس ارا و هواهای نفسانی خود
- انحراف قلب، موجب سوء استفاده از قران
- قلبهای کج اندیش، مایه فتنه و فساد
- اگاهی به حقیقت تفسیر قران، خارج از قدرت قلبهای منحرف
- انعطاف و تاثیرپذیری قلب، از حوادث خارجی+۳ آیه
- بیماری قلب، موجب فتنه گری در ایات الهی و گمراه کردن مردم
- دعای راسخان در علم، برای منحرف نشدن قلب خود، پس از هدایت شدن از ناحیه خدا+۱ آیه
- قران، مشتمل بر ایات متشابه
- ایات متشابه نازل شده از سوی خداوند، همانند ایات محکم
- ایمان راسخان در علم، به ایات متشابه قران
- ایمان راسخان در علم به ایات متشابه قران و از جانب خدا دانستن انها، در صورت جهل به تاویل متشابهات
- ایمان به تمامی ایات قران (محکم و متشابه)، هدایتی از جانب خداوند+۱ آیه
- علم به تاویل ایات متشابه قران، از ویژگیهای اولواالالباب
- ایات متشابه قران، دارای تاویل صحیح
- اختصاص تاویل ایات متشابه قران به خداوند و راسخان در علم
- ناتوانی منحرفان و کج اندیشان از تاویل صحیح ایات متشابه
- پیامبراکرم صلی الله علیه و اله افضل راسخان در علم و عالم به تاویل ایات متشابه قران
- راسخان در علم، قادر بر تاویل متشابهات قران
- امامان معصوم علیهم السلام، از مصادیق بارز راسخان در علم و عالمان به تاویل ایات متشابه قران
- لزوم شناخت ایات محکم، برای تاویل صحیح ایات متشابه
- ایات محکم قران، مرجع تاویل و تفسیر ایات متشابه
- ارجاع متشابهات به محکمات و تفسیر صحیح متشابهات در سایه محکمات، منوط به هدایت الهی و عنایت خداوند+۱ آیه
- راسخان در علم، نگران از افتادن در مسیر تاویل به رای متشابهات، همانند گمراهان بیماردل+۱ آیه
- سوء استفاده منحرفان قلبی و فکری از ایات متشابه قران، جهت گمراه و مشتبه کردن حق بر مردم، با تفسیرهای دلخواه و نادرست
- انحراف قلبی و فکری، زمینهای برای برداشتها و تفسیرهای نادرست از ایات متشابه قران
- عدم جواز برداشت و تفسیر ایات متشابه قران، بدون ارجاع انها به ایات محکم
- گسترش کفر، هدف کجاندیشان، از تمسّک به ایات متشابه قران
- توجّه به متشابهات از سوی منحرفان و صاحبان قلبهای الوده و ترک محکمات به قصد ایجاد فتنه در جامعه
- عدم امکان فهم و برداشت صحیح از قران، بدون شناخت ایات محکم و متشابه ان
- نزول ایات متشابه از جانب خداوند همانند ایات محکم
- قران، دارای ایات محکم و استوار
- ایات محکم، اصل و اساس قران
- ایات محکم قران، نعمتی الهی و سبب هدایت انسان به فهم صحیح قران و متشابهات ان+۱ آیه
- ایمان راسخان در علم به ایات محکم و متشابه قران
- شناخت ایات محکم قران، از ویژگیهای اولواالالباب
- ایات محکم قران، مرجع فهم و تفسیر ایات متشابه
- اهلبیت محمّد صلی الله علیه و اله، از جمله راسخان در علم و عالمان به تاویل قران
- محمّد صلی الله علیه و اله راسخ در علم
- خداوند، نازلکننده کتاب (قران) بر محمّد صلی الله علیه و اله
- پند پذیری انحصاری صاحبان عقل سلیم و خردناب+۱ آیه
- موعظه پذیری اولواالالباب، از تعالیم قران+۳ آیه
- پندپذیری، نشانه عقل سلیم و خردناب+۳ آیه
- راسخان در علم، از زمره مؤمنان
- ایمان و باور مؤمنان به ایات متشابه قران
- فهم مؤمنان، از ایات متشابه در پرتو هدایتهای الهی و ارجاع انها به محکمات
- ایمان راسخان در علم به وقوع قیامت، بر اساس وعده الهی
- راسخان در علم، خواهان تداوم هدایت خویش، از سوی خداوند و مصونیّت از انحراف فکری+۱ آیه
- ایمان، از زمینههای برخورداری از هدایت الهی+۱ آیه
- رسوخ در علم و عمق دانش، زمینه دریافت هدایت از جانب خداوند+۱ آیه
- هدایت انسانها، به دست خدا و در اختیار او+۱ آیه
- راسخان در علم، انسانهایی هدایت یافته و مؤمن به ایات محکم و متشابه قران+۱ آیه