«أَغْنى» از «غنى» به معناى بى‌نيازى و «أَقْنى» از «قنيه» به معناى ذخيره ثروت است. «1»
البتّه بعضى آن را به معنى فقير کردن گرفته‌اند. «2»
حضرت على عليه السلام در تفسير آيه «أَغْنى وَ أَقْنى» فرمود: خداوند هم بى‌نياز مى‌کند و هم انسان را به همان درآمد خشنود مى‌کند. «3»
«شعرى» نام ستاره‌اى است که معبود گروهى بوده که خيال مى‌کردند اين ستاره در فقر و غناى آنان تأثيرگذار است. قرآن مى‌فرمايد: آن ستاره، مربوب و تحت امر خداست نه مؤثّر در زندگى شما.
البتّه بعضى شِعرى را نام بتى دانسته‌اند. «4»
زوجيّت، رمز بقاى هستى است، اگر زوجيّت را برداريم، زندگى سرد و بى‌رمق شده و به بن‌بست خواهد رسيد.