1- قانون زوجيّت را خداوند در نظام آفرينش قرار داده است، نه آنکه امرى قراردادى ميان افراد بشر باشد. «أَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّکَرَ وَ الْأُنْثى»
2- پياده کردن طرحهاى متضاد روى يک عنصر مادى، نشانه قدرت و ربوبيّت خداست. «أَضْحَکَ وَ أَبْکى، أَماتَ وَ أَحْيا، الذَّکَرَ وَ الْأُنْثى»
3- آفرينش نر و ماده، هم از عجايب و شگفتىهاست و هم از ضروريات زندگى.
«الذَّکَرَ وَ الْأُنْثى»
4- زن و مرد، در عنصر اوليه آفرينش همگونند. «مِنْ نُطْفَةٍ»
5- خدايى که از قطرهاى آب، موجودى جاندار مىسازد، مىتواند از ذرات مرده خاک، آنها را دوباره زنده کند. «مِنْ نُطْفَةٍ إِذا تُمْنى وَ أَنَّ عَلَيْهِ النَّشْأَةَ الْأُخْرى»
«1». مفردات راغب.
«2». قاموس قرآن.
«3». تفسير قمى.
«4». تفسير نمونه.
جلد 9 - صفحه 338
6- زنده کردن مردگان و برپايى قيامت، بر خدا لازم است. «أَنَّ عَلَيْهِ النَّشْأَةَ الْأُخْرى»
7- هم اصل خلقت از اوست، «خَلَقَ» هم تنوّع خلقت. «الزَّوْجَيْنِ» هم مايه خلقت را آفريد، «نُطْفَةٍ» هم آفرينش او تکرار و استمرار دارد. «النَّشْأَةَ الْأُخْرى» و هم تدبير امروز و فرداى آفريدهها به دست اوست. «أَغْنى وَ أَقْنى»
8- بى نيازى را از او بخواهيم نه از ديگران. «هُوَ أَغْنى»
9- اکنون که نياز و بىنيازى به دست اوست، بخل و غرور و نيازخواهى از غير او چرا؟ «هُوَ أَغْنى وَ أَقْنى»
10- تدبير خدا، هم بر نطفه در رحم است، هم بر ستاره در آسمان. نُطْفَةٍ ... رَبُّ الشِّعْرى