1- نه مؤمنان خسته شوند و نه کافران مغرور، پايان همه کس و همه چيز به دست اوست که به حساب همه خواهد رسيد. «إِلى رَبِّکَ الْمُنْتَهى»
2- هستى، در حرکت به سوى اوست. «إِلى رَبِّکَ الْمُنْتَهى»
3- هم کيفر و پاداش به دست اوست، «سَوْفَ يُرى» و هم حالات و روحيات و غم و شادى. «أَضْحَکَ وَ أَبْکى»
4- خنده و گريه، هر دو لازم است و نبايد در حالات عاطفى و احساسى، مانع خنده و گريه شد. «أَضْحَکَ وَ أَبْکى»
5- قدرت خداوند، نسبت به کار متضادّ يکسان است. «أَضْحَکَ وَ أَبْکى، أَماتَ وَ أَحْيا»
6- قيامت، روز خنده گروهى و گريه گروهى ديگر از مردم است. ثُمَّ يُجْزاهُ الْجَزاءَ الْأَوْفى ... أَنَّهُ هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکى
7- مرگ و حيات، جلوهاى از ربوبيّت الهى است. رَبِّکَ الْمُنْتَهى ... هُوَ أَماتَ وَ أَحْيا
8- شيوه تربيت قرآن به گونهاى است که در مسائل متضاد، جهت توحيدى را دنبال مىکند. هُوَ أَضْحَکَ وَ أَبْکى ... هُوَ أَماتَ وَ أَحْيا