تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَ اعْبُدُوا (62)
چون به خضوع و خشوع و مسکنت، فوز و نجات از عقوبت عقبات حاصل شود، لذا بندگان را امر به سجده و عبادت فرمايد.
«1» منهج الصادقين، ج 9، ص 96.
«2» مدرک ياد شده.
جلد 12 - صفحه 364
فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَ اعْبُدُوا: پس سجده کنيد مر خداى را و بندگى و عبادت کنيد ذات يگانه او را. ابن عباس روايت کند که حضرت بعد از تلاوت اين آيه سجده کرد، مؤمن و کافر به گريه درآمدند و جن و انس که حاضر بودند به سجده افتادند «1»؛ و به اجماع فقها اين سجده واجبه است بر خواننده و شنونده و کسى که بشنود آيه را، و شرط وجوب سجده طهارت نيست، پس بر جنب و حايض نيز واجب است و وجوب آن فورى است، پس جايز نباشد تأخير؛ و در سجده قرآن طهارت از حدث و خبث شرط نيست و احتياط گذاردن تمام هفت موضع و پيشانى بر چيزى که سجده بر آن صحيح باشد. و مروى است اول سوره‌اى که نازل شد و در آن سجده بود، اين سوره است و اين سجده دوازدهم باشد «2».
«1» مدرک ياد شده.
«2» مدرک ياد شده.
جلد 12 - صفحه 365
سوره پنجاه و چهارم (القمر)
سورة القمر: اين صوره مبارکه مکى است.
عدد آيات: پنجاه و پنج آيه است به اجماع علما.
عدد کلمات آن: سيصد و چهل و دو.
عدد حروف آن: هزار و چهار صد و بيست و سه.
ثواب تلاوت: ثواب الاعمال- ابن بابويه رحمه الله عن الصادق عليه السّلام:
من قرء سورة «اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ» اخرجه اللّه من قبره على ناقة من نوق الجنّة «1».
فرمود: هر که قرائت کند سوره «اقتربت الساعه» را، بيرون آورد او را خدا از قبرش در حالتى که بر ناقه‌اى از ناقه‌هاى بهشتى به محشر آيد.
بيان: البته اين ثواب خاصه، منوط به تقوى و تذکر به آيات شريفه آنست.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ