تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ اللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَکِيلٍ «6»
بعد از آن از امهال کفار اخبار فرمايد:
وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا: آنانکه فرا گرفتند، مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ: غير از خدا دوستان که شرکاء و معبودان مشرکانند. و تسميه شيء به اسم لازم آن. اللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ: خدا نگهبان است بر اعمال و اقوال و افعال آنان، و هيچ چيز از او فوت نشود، پس همه را جزا خواهد داد. وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَکِيلٍ: و نيستى تو اى پيغمبر بر ايشان گماشته شده، يعنى بر تو واجب نيست که موکل آنها باشى و محافظت اعمال آنها کنى، و از کفر ايشان دلتنگ مشو، بر تو همين تبليغ است.
«1» نور الثقلين، ج 4، ص 557 حديث 7 بنقل از مجمع البيان (نقل به مضمون)
«2» برهان، ج 4، ص 115.
جلد 11 - صفحه 398