1- با وجود سفارش پيامبران به وحدت بازهم مردم اختلاف کردند. لا تَتَفَرَّقُوا ... وَ ما تَفَرَّقُوا ...
2- بيشتر تفرقههايى که در دين پديد آمده است از جانب عالمان و دانشمندان است. تَفَرَّقُوا ... مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ
3- سرچشمه اکثر تفرقهها حسادت و ظلم و فزونطلبى است. وَ ما تَفَرَّقُوا إِلَّا ...
بَغْياً بَيْنَهُمْ
4- دليل مهلتهاى الهى ربوبيّت اوست تا هر کس در سايه آزادى و فرصت، جوهره خود را نشان دهد. «سَبَقَتْ مِنْ رَبِّکَ»
جلد 8 - صفحه 385
5- مهلت دادن يکى از سنّتهاى الهى است. «إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى»
6- مهلتهاى الهى تا زمان معيّنى است. «إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى»
7- شکى که همراه با سوءظنّ باشد، شک مخرّب است. «لَفِي شَکٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ»