تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) اللَّهُ الَّذِي أَنْزَلَ الْکِتابَ بِالْحَقِّ وَ الْمِيزانَ وَ ما يُدْرِيکَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ «17» اللَّهُ الَّذِي‌: خداى به حق آن ذاتى است که، أَنْزَلَ الْکِتابَ بِالْحَقِ‌: نازل فرمود کتاب آسمانى را به راستى و درستى خبر دادن از گذشته و آينده، يا در اوامر و نواهى و ساير فرايض و احکام الهى، وَ الْمِيزانَ‌: و نازل فرمود طريق شرع را که عدالت حقيقى است تا بندگان در جميع امور سويت را مرعى دارند و از ميزان قسط خارج نشوند. بيان: تسميه شريعت به ميزان، به جهت آنست که ميزان، آلت انصاف و سويت است ميان بندگان؛ همچنين ترازوى معروف است به سنجيدن اشياء که‌ جلد 11 - صفحه 410 از طريق حق خارج نشوند. يا مراد به ميزان، پيغمبر است که در کمال سويت و اعتدال و مؤسس اساس انصاف و مبلغ قواعد عدل است، پس مراد به انزال ارسال او باشد. على بن ابراهيم قمى (رحمه اللّه) روايت نموده که مراد ميزان، حضرت امير المؤمنين عليه السّلام است‌ «1». و در زيارت مأثوره آن حضرت «السّلام على ميزان الاعمال» وارد شده‌ «2»، و در روز قيامت هم ميزان قبولى اعمال و رسيدن به فيوضات جنان، ولايت و مودّت بدان سرور خواهد بود. وَ ما يُدْرِيکَ‌: و چه چيز دانا کرد تو را اى مکلف به آمدن قيامت و چه دانى، لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ‌: شايد که قيامت نزديک باشد، پس پيروى کتاب خدا و به شريعت او عمل نما و بر ميزان عدل مواظبت کن پيش از مفاجات روزى که اعمال تو در ميزان قسط سنجيده شود. و حکمت در اخفاى قيامت آنکه بندگان هميشه خائف باشند از وقوع آن.