تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِها وَ الَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْها وَ يَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ أَلا إِنَّ الَّذِينَ يُمارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلالٍ بَعِيدٍ «18»
يَسْتَعْجِلُ بِهَا: عجله نمايند به ساعت قيامت، يعنى به آمدن آن از روى استهزاء تکذيب، الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِها: آنانکه ايمان ندارند به آن. استعجال آنها براى آنست که حضرت رسالت تعيين آن کند، و چون آن وقت رسد و قيامت
«1» برهان ج 4 ص 120.
«2» مفاتيح الجنان باب سوم، فصل چهارم، زيارات امير المؤمنين عليه السّلام، زيارت اوّل. و همين مضمون در زيارت چهارم.
جلد 11 - صفحه 411
قائم نشود، حجت بر او لازم گردانند. وَ الَّذِينَ آمَنُوا: و آنانکه ايمان آورده‌اند به خدا و تصديق حضرت خاتم نموده‌اند، مُشْفِقُونَ مِنْها: ترسان و هراسانند از قيامت به جهت ندانستن ايشان عواقب امر خود را از محاسبه و مجازات، وَ يَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُ: و مى‌دانند آنکه آمدن قيامت حق و محقق الوقوع است. أَلا إِنَّ الَّذِينَ:
آگاه باشيد بدرستى که آنانکه، يُمارُونَ فِي السَّاعَةِ: مخاصمه و مجادله نمايند از روى انکار در آمدن قيامت و وقوع حشر و نشر و ثواب و عقاب، لَفِي ضَلالٍ بَعِيدٍ: هر آينه در گمراهى دورند از صواب، زيرا انبياى الهى و کتب آسمانى اخبار به آن داده و عقول سليمه شهادت بر تحقق آن، و از قدر سبحانى مستبعد نخواهد بود زنده نمودن بندگان براى جزاى اعمال.