1- در نوميدى بسى اميد است، پايان شب سيه سپيد است. «يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا»
2- تنها پناهگاه انسان در مشکلات و نااميدىها خداست. وَ هُوَ الَّذِي ... مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا
3- باران، نمودى از رحمت الهى است. يُنَزِّلُ الْغَيْثَ ... وَ يَنْشُرُ رَحْمَتَهُ
4- کمى باران در مواردى براى جلوگيرى از طغيان انسانهاست. وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا ... يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا
5- ولايت پسنديده و دائمى، تنها به خداوند اختصاص دارد. «وَ هُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ»
6- آفرينش آسمانها و زمين و جنبندهها، گوشهاى از آيات الهى است. «مِنْ آياتِهِ»
7- قدرت خداوند در آفرينش ابتدايى، نشانه قدرت او بر برپايى قيامت است.
خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ... وَ هُوَ عَلى جَمْعِهِمْ ... قَدِيرٌ
8- در آسمانها نيز موجودات زنده است. «بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ»
9- پراکندگى حيوانات در مناطق مختلف زمين، يکى از نعمتهاست. (اگر همه گوسفندها در يک منطقه و همه گاوها در جاى ديگر بودند زندگى براى انسان بسيار سخت و گران بود.) «بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ»
10- تعيين زمان قيامت تنها در اختيار اوست. «إِذا يَشاءُ»