تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ وَ إِذا ما غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ (37) وَ الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ‌: (عطف به آيه سابقه) ثواب آخرتى بهتر و باقى‌تر است براى متوکلين و براى آنانکه پرهيز مى‌کنند، کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ‌: از گناهان بزرگ و از کارهاى زشت و قبيح، وَ إِذا ما غَضِبُوا: و هر گاه خشم نمايند بر مردمان به سبب اذيتى و مکروهى که به ايشان رسانند، هُمْ يَغْفِرُونَ‌: ايشان در مى‌گذرند و به آب عفو آتش غضب خود را فرو مى‌نشانند.