ويژگى‌هاى قرآن به عنوان يک کتاب آسمانى، آن است که:
روشن و روشنگر است. «مبين»
از سرچشمه علم الهى است. «فِي أُمِّ الْکِتابِ»
جايگاه معنوى دارد. «لَدَيْنا»
لفظ و محتواى آن بلند مرتبه و بلند پايه است. «على»
محتواى آن حکمت‌آميز و استوار است. «حَکِيمٌ»
کلمه‌ى «قرآن» از ريشه‌ى «قرأ» به معناى کتاب خواندنى است.
کلمه‌ى «عربى» از «عرب» به معناى واضح و آشکار است. زبان عربى، يعنى زبانِ گويا و
جلد 8 - صفحه 435
بدونِ ابهام.