1- وجود چند مزاحم نبايد مانع ارائه خير شود. أَ فَنَضْرِبُ عَنْکُمُ الذِّکْرَ ...
2- قرآن وسيلهى بيدارى است. «الذِّکْرَ»
3- بى اعتنايى به تذکّرات الهى، نمونهاى از اسراف است. «کُنْتُمْ قَوْماً مُسْرِفِينَ»
4- فرستادن انبيا يکى از سنّتهاى الهى است. کَمْ أَرْسَلْنا ... فِي الْأَوَّلِينَ
5- همه انبيا گرفتار استهزاى مخالفان بودند و هر پيامبرى، بايد از وضع پيامبران قبلى آگاه باشد تا به خاطر استهزاى گروهى دست از کار خود برندارند. «ما يَأْتِيهِمْ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا کانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ»
6- انبيا به سراغ مردم مىرفتند. «يَأْتِيهِمْ»
7- آشنايى با مشکلات ديگران سبب تسلّى دل و نوعى آمادگى روحى است. ما يَأْتِيهِمْ ... إِلَّا ... يَسْتَهْزِؤُنَ
8- استهزا، شيوهى دائمى مخالفان انبيا بوده است. «کانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ»
9- ابتدا اتمام حجّت، سپس مجازاتِ معاندان. يَأْتِيهِمْ مِنْ نَبِيٍ ... فَأَهْلَکْنا ...
جلد 8 - صفحه 437
10- استهزاى مردان خدا، سبب هلاکت و نابودى است. «يَسْتَهْزِؤُنَ فَأَهْلَکْنا»
11- از افراد لايقى که براى مأموريّتى اعزام مىکنيد، حمايت کنيد. «يَسْتَهْزِؤُنَ- فَأَهْلَکْنا»
12- هيبت ابرقدرتها را بشکنيد. «فَأَهْلَکْنا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشاً»
13- قدرت مردم مانع قهر الهى نيست. «فَأَهْلَکْنا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشاً»
14- تاريخ و حوادث آن قانونمند و داراى سنّت و اصول مخصوص به خود است. «مَضى مَثَلُ الْأَوَّلِينَ»