پیام‌های تفسیر نور

1- تحقير و استهزاى کفّار مانع دعوت آنان به حقّ نيست. «يَسْتَهْزِؤُنَ‌- لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ» 2- گرچه غرور و جهل و تقليد نياکان بر فکر انسان سايه مى‌اندازد ولى فطرت با تمام وجود، علم و قدرت خدا را درک مى‌کند. لَيَقُولُنَ‌ ... الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ‌ جلد 8 - صفحه 438 3- براى شکوفا کردن فطرت خداشناسى، نعمت‌ها را به ياد بياوريم. لَيَقُولُنَ‌ ... الَّذِي جَعَلَ لَکُمُ‌ 4- زمين به خودى خود قابل سکونت نبود، خداوند آن را براى انسان مهار و آماده کرد. «جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ مَهْداً» 5- هدف از آفريده‌ها بهره‌گيرى انسان است. جَعَلَ لَکُمُ‌ ... جَعَلَ لَکُمُ‌ 6- وجود راه، يکى از نعمت‌هاى بزرگ الهى است. «جَعَلَ لَکُمْ فِيها سُبُلًا» 7- اگر گردش‌گرى بر اساس غفلت باشد، نه عبرت، رشد معنوى در آن نخواهد بود. «جَعَلَ لَکُمْ فِيها سُبُلًا لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ» 8- سير و سفر و مشاهده بخش‌هايى از زمين يکى از وسايل هدايت است. «سُبُلًا لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ»