تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ جَعَلُوا لَهُ مِنْ عِبادِهِ جُزْءاً إِنَّ الْإِنْسانَ لَکَفُورٌ مُبِينٌ «15»
وَ جَعَلُوا لَهُ: «متصل به آيه و لئن سئلتهم» يعنى اگر بپرسى از ايشان خالق آسمان و زمين کيست، معترف شوند به او سبحانه و به خالقيت او اقرار کنند، و با وجود بر اين قرار دهند براى ذات سبحانه، مِنْ عِبادِهِ جُزْءاً: از بندگان او جزئى براى او که ملائکه را بنات اللّه گفتند و اين غايت جهالت است که بعد از اقرار به خالقيت و غالبيت او، اثبات ولد کنند و نمىدانند که ولد صفت اجسام و او خالق تمام اجسام است، پس چگونه نسبت ولد به او توان داد. إِنَّ الْإِنْسانَ
«1» برهان، ج 4، ص 137، حديث 5.
جلد 11 - صفحه 459
لَکَفُورٌ مُبِينٌ: بدرستى که جنس انسانى هر آينه به غايت ناسپاسى است آشکارا، زيرا نسبت ولد دادن به خالق عالم و عالميان، کفر، و کفر اصل همه کفران است.