تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِنَّا إِلى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ «14»
وَ إِنَّا إِلى رَبِّنا: و بدرستى که ما در عاقبت کار بسوى پروردگار خود، لَمُنْقَلِبُونَ: هر آينه باز گردندگانيم به مرکب جنازه که آخرين مراکب دنياست.
عياشى از حضرت صادق عليه السلام فرمود: ذکر نعمت اينست که بگوئى «الحمد للّه الّذى هدانا للاسلام و علمنا القران و من علينا بمحمد صلّى اللّه عليه و اله» و بعد از آن بگوئى «سبحان الذى سخر لنا هذا و ما کنا له مقرنين». «1»