1- نقل عقايد خرافى اگر همراه با پاسخ باشد مانعى ندارد. جَعَلُوا لَهُ ...
2- شريک دانستن مخلوق در کارهاى خالق، ناسپاسى آشکار است. جَعَلُوا لَهُ ...
لَکَفُورٌ مُبِينٌ
3- در گفتگوها مىتوان بر اساس عقايد خود مردم، با آنان جدال کرد. أَمِ اتَّخَذَ ...
4- دختر پنداشتن فرشتگان که معمولًا در نقاشىها و تصاوير نيز ديده مىشود، نوعى خرافهى شرک آلود است. «أَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَناتٍ»
5- چه زشت است که انسان، دختر را براى خود ننگ بداند ولى فرزندان خدا را دختر بشمارد. «ضَرَبَ لِلرَّحْمنِ مَثَلًا»
جلد 8 - صفحه 442
6- آنان که به واسطهى شنيدن تولد فرزند دختر، اندوهگين مىشوند و گمان دارند که پسر برتر از دختر است، دچار خرافهاى شرک آلودند. إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ ... وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ کَظِيمٌ
7- حالات روانى انسان، در جسم او اثر مىگذارد. «ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا»