اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ قالُوا لَو لا نُزِّلَ هذَا القُرآنُ عَلي رَجُلٍ مِنَ القَريَتَينِ عَظِيمٍ (31)
و گفتند چرا اينکه قرآن نازل نشد بر مردي از دو قريه که با عظمت باشد.
قريتين مکه و طائف است و در رجل عظيم مفسرين اختلاف کردند که کيست ولي در خبر از حضرت صادق است که مراد آنها عروة بن مسعود است ولي مفسرين بعضي گفتند مراد وليد بن مغيره است از مکه و ابا مسعود عروة بن مسعود الثقفي از طائف و بعضي گفتند عتبة بن ابي ربيعه از مکه و إبن عبدياليل از طائف و بعضي گفتند وليد بن مغيره از مکه و حبيب بن عمر الثقفي از طائف و مراد از عظيم چون اينها داراي ثروت زياد و صاحب قبيله بودند ميگوئيم اگر امر چنين است پس بايد نمرود و شداد و فرعون افضل از ابراهيم و هود و صالح و موسي باشند و اينکه
جلد 16 - صفحه 25
توهم در دماغ بسياري هست حتي يزيد به آيه قُلِ اللّهُمَّ مالِکَ المُلکِ الاية تمسک کرد بر افضليت خود بر ابي عبد اللّه حتي قوم نوح به نوح گفتند وَ اتَّبَعَکَ الأَرذَلُونَ که فقراء را ارذل دانستند و اينکه رشته سر دراز دارد در هر عصر و زماني و غافل از اينکه دولت و مکنت و عدة شرط رسالت نيست عصمت و طهارت و حسب و نسب پاک و افضليت در اخلاق و صفات و افعال و صاحب معجزه و دليل و برهان قطعي و خالي از امراض متنفره و از نقائص خلقي است چنانچه در کلم الطيب مجلد اول در بحث نبوت عامه مفصلا بيان کردهايم و خداوند ميداند کي لياقت اينکه منصب را دارد اللّهُ أَعلَمُ حَيثُ يَجعَلُ رِسالَتَهُ- انعام آيه 124- لذا ميفرمايد: