1- در دادن و پس گرفتن نعمتها بايد ظرفيّت جامعه مراعات بشود. لَوْ لا ...
لَجَعَلْنا ...
2- امّت واحدهاى ارزش دارد که بر اساس ايمان باشد نه کفر. «لَوْ لا أَنْ يَکُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً»
3- ثروت، نشانهى عزّت در نزد خداوند نيست. «لَجَعَلْنا لِمَنْ يَکْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ»