1- انسان بايد قدر و جايگاه خود را بداند و پا را از گليم خود درازتر نکند.
(انتخاب‌پيامبر در حوزه اراده الهى است، نه توقّع و انتظار مردم) «أَ هُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّکَ»
2- نبوّت، رحمت خاص الهى است. «رَحْمَةِ رَبِّکَ»
3- کسى از خداوند طلبى ندارد هر چه هست لطف و رحمت اوست. «رَحْمَةِ رَبِّکَ»
4- رزق فقط به دست خداست. «نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ»
5- برترى‌هاى جسمى و فکرى سبب غرورتان نگردد زيرا همه از خداست.
«نَحْنُ قَسَمْنا- رَفَعْنا»
6- انديشه جامعه بى طبقه، خيالى بيش نيست. (خداى حکيم خود تفاوت‌هايى قرار داده تا مردم به يکديگر احساس نياز کنند و با کمک به يکديگر در سايه اجتماع رشد کنند.) «رَفَعْنا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ»
7- اجير شدن و اجير گرفتن و استخدام بعضى انسان‌ها توسط بعضى ديگر، امرى مجاز و مشروع است. «لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً سُخْرِيًّا»
8- جامعه‌ى پايدار و اقتصاد سالم، وابسته به تعاون و بهره‌گيرى از توان نيروهاى مختلف انسانى است. «لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً سُخْرِيًّا»
9- رحمت، از شئون ربوبيّت است. «رَحْمَةِ رَبِّکَ»
10- وحى و رسالت را با ماديات مقايسه نکنيم. «رَحْمَتُ رَبِّکَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ»
11- برترى‌هاى مادى، شما را از رحمت الهى غافل نکند. «وَ رَحْمَتُ رَبِّکَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 452